İsmin 5 ,Öznenin hiç hali..

Gerçekten beni sabrımın son raddesine getiren noktalar o kadar fazla ki hayatımda, artık o noktalarla asla birleşmeyen iki ucu sonsuza bakan paralel doğrular elde etmem mümkün hale geldi..
Sessiz kalmanın en güzel cevap olduğu palavrasını bir kenara bırakıp, önce fısıldayarak, sonra alçak sesle, sonra haykırışla yerimde tepinerek ,üstüne basa basa söylediğim ne varsa, hiçbirinin sinek vızıltısı kadar merak uyandırmadığına (merak diyorum, sinek vızıltısını duyan o sesin nereden geldiğini bulmaya odaklanır kısa bir an da olsa) adım kadar eminim..
o kadar histen arınmış, donuk, karşısındakine sadece sonbaharını yansıtan,
insanlar var ki..
bulanık sularında yüzmekten ruhum boğuluyor...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Uzayıp giden paragraflar..