kayıp ruh hali

geçen haftadan bu zamana kadar, en olmadık şeyleri yaptığımı farkettim..
misal, kalabalıklar arasına karışmak
misal, her gün alkolle haşır neşir olmak
misal, beraberinde her gün evden çıkmak,odama tıkılmamak bunalıma girmemek, hiçbirşey düşünmemek vs ms..
Üzerinde düşünmemek güzel şeymiş ancak bunun olmadık bir zamanda patlama yapmasından yana endişeliyim.. Ya gerçekten önem vermedim ya da yüzleşmekten kaçındım ve önem vermediğime kendimi inandırdım.. ne şans ki, güzel şeyler olacağı konusunda kendimi inandırmışlığım, her türlü bokluğun olduğu-olacağı konusunda inandırmışlıklarımdan daha daha daha azdır.
Yine kısa zaman için de olsa biryerlere, birşeyler bıraktım anı olarak. gelip geçtikçe o yoldan aklıma gelecek..
yağmurdan kaçarken zor bela içeri girdiğimiz o yerde şu an başka bir anı var mesela..ne tuhaf..
unutmayı dilerdim sadece adım atarken o merdivenlerden..
aklıma gelmemiş olmasını..gelmez büyük ihtimalle.
yazarken bile canım yanmıyor..
hala başka şeylere odaklı aklım..
demek ki, kandırmamışım kendimi. unutmuşum gerçekten..bu benim ruh halim değil..asıl bu ben değilim..
beraberinde kendimi de unutmuş oluyorum..şu andan itibaren..bütünüyle kayıp bir ruhum var..olmadığım bir benim, hissedebiliyorum..

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar