ikibinonbir

Sevmiyorum tek rakamla biten seneleri, o yüzden sevgili ikibinonbir seni de sevmedim..Sene bitmesi bende ürperme yaratıyor, gereksiz bir stres..Yaşanmayı bekleyen 365 gün var önümde..Yeniden tekrarlanan günler,yeniden yaşanan..Sevmediğim şubat, mart ve kasım aylarının geçmesini beklemek sabırla..
en acı vereni, koskoca bir seneyi bitirip hala aynı kalmak..Hayatında herşey aynı kaldıysa, ki bu bir biblo değil ki vitrinde aynı yerini korusun senelerce, eski yılın bitişini ayık kafayla kaldıramayacağını düşünerek sarıyorsun alkole..
hayır bu sene içmedim. hiç olmadığım kadar ayık kaldım, herşeyin dibine dek farkına vara vara..
ne oldu ki? bende değişen ne oldu onca sene içerisinde?
neden bu sene farklı olsun..neden saçma bir ümit taşıyayım içimde, neden yük binsin omuzlarıma..
neden sabahın 3ünde ben bunları yazayım, misler gibi uyumak varken, kabuslarımı hiçe sayarsak..
yeniyıl, bana birşey ifade etmeyeli sen, çok oluyor inan..
artık rakamlarına odaklandım, her bir artan rakamda, ben de yaklaşıyorum ölüme..aynaya bakmayı sevmiyorum eskisi kadar, ruhum asla 23 yaşında değil,çok mu yaşlı, değil, ama bana fazla..
hiçbirşey anlamadan boşa geçen senelerime bakacak olursak..
fazla..
Kısacası sevgili ikibinonbir, sende de aynı haltların ve aynı hiçliğin yaşanmasını bekleyen 365 gün duruyorsa..Bu hiç te zor olmayacak emin ol..ben asla zorlamam seneleri ve anlamlarını.,herşey farklı olsun diye debelenmem..Geç uyurum, zor uyurum, zor uyanırım..Uyumazsam asla uyumam, uyuduysam asla uyanmam...Sen de geldiğin gibi gidersin..Bana dert değil..

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar