Kayıtlar

Kasım, 2013 tarihine ait yayınlar gösteriliyor
Sarhoş olmamı hatırlıyorum bilmediğim bir meyhanede daha önce görmediğim insanların arasında.. Kimseye tek kelime etmeyişimi, etrafımdakileri dinliyor gibi yapıp "neler saçmalıyor bu orospu?" diye düşünmemi, tırnaklarımı dizine batırmamı ve sana savurduğum küfürleri hatırlıyorum.. Şu an film şeridi gibi bile geçmiyorsun gözümün önünden, sansüre uğrayan filmler gibisin.. Senin olduğun her sahne kesilip atılıyor aklımdan.. Şu an bunu da ilerde bir gün hatırlayayım diye yazdım..Biliyorum ki unutacağım..
"Benim" yaşadığım şehirde, "benim" yaşadığım semtte keşke tek bir anımız bile olmasaydı ve değmeseydi ayak izlerin benim semtime.. Keşke senle kaldırdığım son kadehim kırılsaydı da saplansaydı şah damarına..

Beyoğlu'nun dar sokaklarında kaybolacak aklın, evinin ordaki sahilden intihar edecek yazılmamış veda mektupların ve ben anılarımızın olmadığı sokakları bulup işaretleyeceğim haritalarda.. Ne sana sarıldığım ne vedalaştığımız, seslerimizin bile yükselmediği evlerin perdelerinden güneş sızmayan odalarını bulup oralarda uyuyacağım..  *** Hala aynı parfümü kullanıyorum ve şimdi anlıyorum neden bu kadar sevdiğini.. Sadistçe akıttığın göz yaşlarımla doldururdum o parfüm şişesini, ondan bu kadar güzeldir kokusu. Kullandıkça seni bana sıkıyorum, kafama kurşun sıkar gibi ama her seferinde yaşayarak. *** Adının geçtiği kaçıncı içki masası, her seferinde seni unutmak için oturduğum o masalardan, çürümeye yüz tutmuş kalbimle yüzleşerek kalkıyorum.. Ben aklımı meyhane köşelerinde bıraktım, çiçek satan çocuklar geldi, tavşanlara niyet çektiren kadınlar aldı o çiçeklerden.. Sen yoktun, görmedin hiç.



Resim
Belkilerimi seviyordum ben. Olasılıklarımı arttırıyordu, beni sana getirmiyordu ama seni de benden göndermiyordu. Başlangıcı ve bitişi aynı olacak o kısır döngüye, "belki" deyip yeni bir adım atacak olmak, uçup gideceğini bile bile uçan balonlar şişirmeye benziyordu aslına bakarsan.İpi bıraktığın anda biliyorsun ki uçup gitmemesi imkansız,sana dönmesi imkansız..Ömrünün sonuna dek ipleri tutamayacağın için, istiyorsun ki uçabilmesine rağmen yanında kalsın;kalmayacağını bile bile- ki kalmıyor da.İstersen bakıyorsun ardından istersen dönüp sırtını yürüyorsunben bakmayı tercih ederdim her zaman.Çocukluğumun hüzünlü bırakılışlarını ilk onlar yaşattı bana ama severdim yine de.O zamanlar bile belkilerim varmış çünkü iplerini bırakmaktan hiç çekinmedim. O yüzden gideceğini bile bile yine severim ben, belki gitmezsin.