Yeni bir gidiş daha.. Efsane bir bavul hazırladım kendime son senelerin en huzurlu yolculuğu olacak.
Gönül isterdi ki dönmeyeyim ama şu an orasını düşünmüyorum. Nefes almaya ihtiyacım var, aldığım nefesi değiştirmeye ihtiyacım var, başka yerlerde uyuyup uyanasım var, başka patikalarda yürümeye başka ağaçların gölgesinde dinlenmeye, başka denizlerin yıkadığı sahillerde çıplak ayakla yürümeye..

Biliyorum yaz için okumaya pek uygun kaçmayacak-özellikle son dönemlerdeki çerez yazarların kitapları bestseller olmuşken- ben denizin kokusunu içime çeke çeke Dostoyevski romanları bitireceğim..

Sadece kendimi alıp gidiyorum; ne kırık kalbim var taşıyacak ne unutulmaya yüz tutmuş adamların hayali.. Sadece ben varım.
Ne büyük lüksmüş gerçekten insanın kendisiyle ve kendine kalması.

Ekimde alacağım 27. yaşa hazırlanıp döneceğim.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar