Kalbimdeki sızının adı sensin şu an, çünkü kaç kere kabuk bağlattım zorla, yeni iyileştim, düzeldim, kendime geldim, uykulara isimsiz hayalsiz dalmaya alıştırdım kendimi ve ortaya çıktın.. Çizikler ata ata kanatıyorsun, ayyuka çıkarmaya çalışıyorsun.. O sızıyı hissediyorum; hissedebiliyor olmanın sızısını..
Yapabilsem bakışlarını iki avucumun arasına alır, sımsıkı orada tutardım.
Ağzından çıkan kelimeleri içime çeker, belirsiz tebessümüne sarılırdım..

Daha önce kimseden bu kadar gitmek istememiştim..

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Uzayıp giden paragraflar..